Apotheek in Japan: wat koop je zonder recept (en wat niet)?

Je wordt midden in de nacht wakker in je hotelkamer in Osaka met een bonkende koppijn en een keel die aanvoelt als schuurpapier. Je weet het zeker, je hebt een apotheek in Japan nodig. De nachtportier wijst je naar een winkel om de hoek met een groen kruis boven de deur. Binnen sta je voor een schap vol Japanse verpakkingen met tekens die je niet kunt lezen, en nergens een Nederlandse bijsluiter in zicht.

Herkenbaar? Een apotheek of drogisterij in Japan is een wereld op zich. Met de juiste namen in je achterhoofd loop je binnen twee minuten weer naar buiten met precies wat je nodig hebt.

Een levendige weergave van een drogisterijgevel in Japan, met een verscheidenheid aan producten en uithangborden.

Twee soorten apotheken en het verschil is groter dan je denkt

Japan kent eigenlijk twee heel verschillende winkels die je allebei “apotheek” zou noemen, en ze werken niet hetzelfde.

Een yakkyoku (薬局) is de klassieke apotheek. Er werkt een gediplomeerd apotheker, je kunt er recepten laten vervullen en ze verkopen ook vrij verkrijgbare medicijnen. Yakkyoku zitten vaak naast of vlak bij een kliniek, want een Japanse dokter schrijft een recept uit dat je een paar deuren verderop laat klaarmaken en op kan halen.

Een drugstore (ドラッグストア) is iets heel anders: een grote zelfbedieningswinkel vol vrij verkrijgbare medicijnen, cosmetica, luiers, tandpasta en soms zelfs snacks en frisdrank. Grote ketens als Matsumoto Kiyoshi, Sundrug, Welcia, Tsuruha en Sugi Yakkyoku zie je in bijna elke winkelstraat, rond stations en soms zelfs meerdere op honderd meter van elkaar. Voor verreweg de meeste vakantiekwaaltjes is dit de winkel die je zoekt.

Beide typen winkels herken je vaak aan een groen kruis boven de deur. Twijfel je of je bij de juiste winkel staat, kijk dan gewoon of er een muur vol pijnstillers en verkoudheidsmiddelen in het zicht staat. Dan zit je goed.

Wat je in Japan minder vaak vindt dan je misschien gewend bent, is een 24-uursapotheek op elke hoek. Ze bestaan wel, vooral in drukke wijken als Shinjuku en Shibuya in Tokyo, maar reken er niet blind op. Vraag bij je hotel naar de dichtstbijzijnde optie, dan weet je het alvast voor het geval dat je al iets voelt opkomen.

Wat je zonder recept kunt kopen in een apotheek in Japan

Drugstores werken met een indeling naar risico. Medicijnen met een hoger risico op bijwerkingen mag alleen een gediplomeerd apotheker verkopen, na een kort gesprek over je klachten. Voor de meeste alledaagse middelen volstaat een geregistreerde verkoper achter de balie. Dat gesprek verloopt in het Japans, maar met een vertaal-app op je telefoon of gewoon door naar je hoofd, keel of buik te wijzen, kom je een heel eind. Soms heb je geluk en kom je een Engelstalige medewerker tegen maar reken hier niet op.

Een paar merknamen die je in bijna elke drugstore tegenkomt, en die handig zijn om alvast te herkennen op het schap:

  • Hoofdpijn en koorts: EVE (イブ), een snelwerkende pijnstiller die al sinds 1985 bestaat, of Bufferin Premium, een combinatie van ibuprofen en paracetamol.
  • Verkoudheid: Pabron (パブロン) is de bekendste naam, verkrijgbaar als tablet of poeder en werkt tegen hoesten, keelpijn en een loopneus tegelijk. Reken op zo’n 1300 yen (±€7,00) per doos.
  • Buikklachten: Seirogan (正露丸) is een naam op zich, een eeuwenoud middel tegen diarree en buikpijn met een geur die je niet snel vergeet. Voor een mildere aanpak van een overvolle maag na te veel sushi is Ohta’s Isan (太田胃散) een goede optie.
  • Reisziekte: Aneron en Travelmin zijn de bekendste namen tegen wagenziekte, allebei gewoon als tablet te krijgen. Handig als je een lange busrit door de bergen voor de boeg hebt.
  • Muggenbeten en jeuk: Muhi (ムヒ) is al decennia hét antwoord, met tientallen varianten voor elke leeftijd en elk soort jeuk.
  • Spierpijn: Salonpas, de bekende koelende pijnpleisters, vind je in elke drugstore en worden door Japanners zelf ook massaal als cadeautje meegenomen.

Let wel voor elk medicijn op de hoeveelheid werkende stof. Zo zal je zien dat er heel veel minder werkzame stof in een pijnstilling tablet zit dan thuis.

De verpakkingen zijn vaak verrassend behulpzaam: veel producten hebben een plaatje van het lichaamsdeel of de klacht erop afgebeeld, precies om deze taalbarrière te overbruggen. Twijfel je nog steeds, vraag dan gerust om hulp. Grotere vestigingen in toeristische gebieden hebben vaker personeel met basis-Engels of Engelstalige productlabels.

Handige zinnetjes voor aan de balie

Met een paar losse woorden en een vertaal-app kom je verrassend ver. Deze zinnetjes helpen je op weg:

  • 頭が痛いです (atama ga itai desu): mijn hoofd doet pijn.
  • お腹が痛いです (onaka ga itai desu): mijn buik doet pijn.
  • 熱があります (netsu ga arimasu): ik heb koorts.
  • 薬はありますか (kusuri wa arimasu ka): heeft u hier medicijnen voor?

Met kinderen in de drugstore

Apotheek in Japan

Reis je met een baby of peuter, dan is een Japanse drugstore verrassend behulpzaam. Luiers liggen er in elke maat, van pasgeborene tot peuter, vaak goedkoper dan thuis. Flesvoeding staat meestal in hetzelfde gangpad, met leeftijden op de verpakking zodat je ook zonder Japans de juiste maat vindt.

Tegen koorts bij kinderen is Netsusama (熱さまシート) een Japans fenomeen: koelende gelpleisters voor op het voorhoofd die uren lang verkoelen, met een aparte versie voor baby’s van 0 tot 2 jaar. Ze vervangen geen koortsverlagende medicatie, maar zijn een fijne aanvulling voor onderweg. Muhi Pacchi, pleistervormige jeukstillers, zijn dan weer ideaal voor kinderen vanaf 1 jaar die geen zin hebben om stil te zitten voor een crème. En voor onderweg in de auto of trein bestaat Travelmin ook als Travelmin Junior, met een kindvriendelijke dosering.

Heeft je baby jonger dan drie maanden koorts? Ga dan niet zelf op zoek in een drugstore, maar naar een dokter. Bij de allerkleinsten is dat altijd de juiste keuze, ook al voelt 38 graden misschien niet meteen dramatisch aan. In ons artikel over een dokter of ziekenhuis vinden in Japan lees je precies hoe dat werkt.

Wat je niet zomaar krijgt (of mee mag nemen)

Niet alles ligt gewoon op het schap. Sommige medicijnen die je in Nederland of België zonder nadenken bij de drogist haalt, zijn in Japan alleen op recept te krijgen of zelfs helemaal verboden. Denk aan verkoudheidsmiddelen met pseudo-efedrine, zoals je in Sudafed of sommige Vicks-producten vindt, en medicatie met codeïne.

Heb je thuis een vast medicijn dat je elke dag slikt en ben je bang dat je voorraad niet toereikend is? Een Japanse yakkyoku vult geen buitenlands recept in. Je hebt dan een Japanse dokter nodig die een nieuw recept uitschrijft, wat vaak sneller gaat dan je zou verwachten. Ons artikel over een dokter of ziekenhuis vinden in Japan beschrijft de precieze stappen.

Wil je vooraf al weten wat je zelf wel en niet mag inpakken vanuit Nederland of België, inclusief de regels rond hoeveelheden en het importcertificaat dat je soms vooraf moet aanvragen? Dat hebben we helemaal uitgeschreven in ons artikel over medicijnen meenemen naar Japan.

Kampo: het schap dat je waarschijnlijk over het hoofd ziet

Tussen de westerse merken staat in bijna elke drugstore ook een schap met kampo (漢方), traditionele Japanse kruidengeneesmiddelen die hun oorsprong in de Chinese geneeskunde hebben. Denk aan kruidenmengsels tegen vermoeidheid, een grieperig gevoel of een verstoorde spijsvertering, verpakt in kleine papieren zakjes met poeder. Veel Japanners grijpen hier net zo makkelijk naar als naar een westerse pijnstiller.

Je hoeft er niets mee, maar het is een leuk kijkje in hoe Japan gezondheid benadert: niet als westerse geneeskunde óf traditie, maar allebei naast elkaar op hetzelfde schap. Wil je het toch proberen, vraag dan gerust een verkoper om uitleg. Kampo-producten zijn mild en worden over het algemeen als veilig beschouwd, maar combineer ze niet zomaar met andere medicatie zonder dit even af te stemmen.

Zo reken je af

Grote drugstore-ketens accepteren tegenwoordig gewoon je creditcard of Apple Pay, maar in kleinere yakkyoku of buiten de grote steden is contant geld nog steeds de veiligste gok. Reken op een paar duizend yen aan losse briefjes in je portemonnee voor dit soort spontane aankopen.

Een tip die je volgende reis naar Japan een stuk soepeler maakt: maak een foto van de verpakking van elk medicijn dat voor jou werkt, voordat je het weggooit. Kom je een volgende keer terug in Japan, dan hoef je niet opnieuw te puzzelen en laat je gewoon de foto zien aan de verkoper.

En mocht een drugstore-bezoek niet genoeg blijken en heb je toch iets meer nodig dan een pilletje van het schap, dan lees je in ons artikel over een dokter of ziekenhuis vinden in Japan precies welke stap je dan zet.

Veelgestelde vragen

Spreken apothekers en drugstore-medewerkers in Japan Engels?

Wisselend. In grote steden en toeristische gebieden vind je vaker personeel met basis-Engels of Engelse productlabels. Buiten de gebaande paden helpt een vertaal-app op je telefoon enorm, vooral om een foto van de verpakking te laten vertalen.

Wat is het verschil tussen een yakkyoku en een drugstore?

Een yakkyoku is een echte apotheek met een gediplomeerd apotheker die recepten invult. Een drugstore is een grote zelfbedieningswinkel voor vrij verkrijgbare medicijnen, cosmetica en dagelijkse boodschappen. Voor de meeste vakantiekwaaltjes is de drugstore je eerste stop.

Kan ik mijn Nederlandse recept laten invullen bij een Japanse apotheek?

Nee. Japanse apotheken vullen geen buitenlandse recepten in. Heb je receptmedicatie nodig, dan schrijft een Japanse dokter een nieuw recept voor je uit.

Zijn er 24-uursapotheken in Japan?

Ja, maar ze zijn zeldzamer dan je misschien gewend bent. Ze zitten vooral in drukke wijken van grote steden zoals Shinjuku in Tokyo. Vraag bij aankomst bij je hotel naar de dichtstbijzijnde optie.

Wat is het beste medicijn tegen reisziekte in Japan?

Aneron en Travelmin zijn de bekendste namen, allebei als tablet verkrijgbaar in elke drugstore. Voor kinderen bestaat Travelmin Junior met een aangepaste dosering.

Mag ik mijn eigen medicijnen gewoon meenemen naar Japan?

Voor de meeste standaardmedicatie in redelijke hoeveelheden wel, maar sommige stoffen zijn beperkt of verboden en voor grotere hoeveelheden heb je vooraf een certificaat nodig. Lees ons artikel over medicijnen meenemen naar Japan voor de exacte regels.

Wat als de drugstore niet genoeg is en mijn kind écht ziek wordt?

Dan zoek je een dokter of, bij twijfel, bel je de gratis Japan Visitor Hotline van JNTO. Ons artikel over een dokter of ziekenhuis vinden in Japan legt precies uit welke stappen je zet.

Bronnen

Bericht delen via:

Geef een reactie